KALMAMIŞ

Bulanık havada kopuyor tufan

Savrulup gidiyor tozu kalmamış

Dolaşıyor kör gibi gezen her insan

Belki görecek gözü kalmamış

Dünüyle bugününü kıyas edemez

Kendiside üç kuzuyu güdemez

Hedefi yok ileriye gidemez

Yaşamaya belki hazı kalmamış

Karamsarlık tüm milleti bürümüş

Edepsizlik çıkıp almış yürümüş

Güzel olan  herşey sanki çürümüş

Paslı mermi gibi hızı kalmamış

Mevsimler değişmiş baharı kışa

İnanlar geliyor deymeden  tuşa

Akıl aldırıyor öten her kuşa

Hamı olduracak yazı kalmamış

Hepsinin cüzdanında bekardır hali

Hırsız nursuz aptal akıllı deli

Alnında yazmıyor nereden belli

Zamane bozuldu kızı kalmamış

Tadı yok aşların hormon gireli

İnsan azgınlaştı çok şey göreli

Kimler hangi soydan söyle nereli

Kokular önleyen tuzu kalmamış

Edepsizlik artmış ahalak nerede

Hertürlü kötülük bekler sırada

Ezilir insanlar kalıp orada

İnsanın mertliğe yüzü kalmamış

Bozdağ şaşar bu gidişe uyamaz

Hertürlü dertleri düzgün sayamaz

Ne kadar üzülse cana kıyamaz

Kefeni olacak bezi kalmamış.

saygılar...

tebrikler güzel olmuş.

yenilerinide bekleriz hocam.

tebrik ederim güzel olmuş... bende şiir yazıorum bir kaç eksik yönünü belirtmek isterim,bence konulara çok iyi değinmişsin ama çok fazla kafiye ve redif kullanmışın , tekerlemeyi anımsatıyo gibi , ama uğraşırsan  düzeltirsin sorun değil....

düşmeden yürümeyi öğrenemezsin...