“Bana mutluluğun resmini yapabilir misin Abidin?” Diye sormuş Nazım.
Abidin Dino da:
“…Gidebilseydik meserret kahvesine, ilk karşılaştığımız yere. Ve bir acı kahvemi içseydin. Anlatsaydık o günlerden, geçmişten, gelecekten…

Ne günler biterdi, ne de geceler… Dinerdi tüm acılar seninle, bir düş olurdu ayrılığımız anılarda kalan. Ve dolaşsaydık Türkiye’yi bir baştan, bir başa… Yattığımız yerler müze olmuş, sürgün şehirler cennet. İşte o zaman Nazım, yapardım mutluluğun resmini. Buna da ne tual yeterdi, ne de boya… ” şiirini yazmış.
Sanıldığının aksine bu şiiri yazmıştır Abidin Dino, yukarıdaki resimi çizmemiştir. Yukarıdaki resmin sanatçısı Abidin Dino’nun değil, DIANNE DENGEL’indir.
Abidin Dino ve Nazım Hikmet arasında resim ve mutluluk diyaloglarının geçtiği bilinir; Hatta “Mutluluk=Sevgi+Güven Duygusu+Korunmak+Güvende Hissetmek+Çocuğunu emzirmek” gibi kavramlar da bu diyalogun konusu olmuştur.

...

çok mutlu oldum :D

şu zamanda bunla mutlu olcak birileri yoktur :|

irwa bunu yazdı:
-----------------------------

şu zamanda bunla mutlu olcak birileri yoktur :|

İç karartısı

tavan damlatıyor , pencerede perde yok, yerler göl olmuş, çocukların üstü açık hasta olcaklar, muhtemelen soba yanmıyor, bu resimdeki tek mutluluk ifadesi insanların yüzünün gülmesi o da imkansız bu şartlar altında

CasTeaL bunu yazdı:
-----------------------------

İç karartısı

psikolojim çöktü aq :| sanki hepsi haşhaş çekmiş :\

ilk resim igrenç çocuklar her daim mutludurlar ama orda yatan adam demicem adam olsa o kadar çocuk yapmaz hadi yaptın  evin çatısını onar hadi onarmadın bari pencerenin camını tak hadi tyakmadın ne sırıtıyorsun ulan deve

edit:tamam sakinim

Stargazer bunu yazdı:
-----------------------------

CasTeaL bunu yazdı:
-----------------------------

İç karartısı

hahah bakış açına bayıldım

mutluluğumun resmi profilimde..

pöööfffff