Fazla kurcalamamak lazım hacı,yoksa benim gibi şizofreni damgasını yemenin esiginden dönebilirsin...
Hiperaktiflik var mı sende ? Genelde bu tip insanlarda oluyor,2-3 sene önce cok cok cok düşünüp delirme asamasına geldigim oldu,kimseye de bişe anlatmazdım..
Gözümün önünde görsel efektler olusturur,kıyamet vaktini rüyalarıma sokmayı basardım 1-2 kez :) Senin düsünme seklin biraz daha duygusal,mesela cevrende cok iyi tanınan ve sevilen birisiysen,sanal alemden kopmak sanki vücudundan bir parcanın kopması gibi geliyorsa,bunları düşünmen senin için daha fazla zarar olur..
Dini yorumlara itibar etmiyorsun da,bilimin buna bir şey bulacagını sanmıyorum :/
Mesela söyle de düşünmüşsündür,lan simdi pat diye ölsem acaba nasıl olur ? Şahsen sırf merak ettigim icin intihar girisiminde bulundum :) Parmagınla tetigin ucunu oksayıp,bir kac dakika hayatında o zamana kadar neler oldu,neler kazandın/kaybettin gibi bi özetleme geçeceksin gözlerinin önünden,şimdi şu tetige bassam ne olur,boslukta kaybolur muyum,yoksa gerçekten Cennet/Cehennem denen yerler var mı gibisinden sorular sorarsın...
İnsanın icini gıdıklar o merak di mi :)
Şeytan Yemini diye bir roman var,Jean Christophe Grange'ın,kesinlikle oku,iliklerine kadar geriyor insanı,ölünce ne oluyor,öldükten sonra bize kim/nasıl görünüyor gibi soruları kendi hayal dünyasında özetlemis yazar..
Okuduktan sonra da aklımda bi kac senaryo kurdum,ürkütücü,bilim yanıtlayamıyor,Kur'an ı Kerim'de de net bir cevap yok..
Zaten bunları fazla irdelemek,ateizme doğru hafif yönelmeye teşvik ediyo insanı..
En iyisi bekleyip görmek :)