Yalnızlık iğrenç bir buluşmadır, güzel bir kadının kahrını çekmek, beş para etmez konuşmalara musallat olmak, ardı ardına vişne votka içip elalemin karısına bakmak, insan selinin ortasını yarıp evine varmak için yalvarmaktır. yalnızlık bütün meselesi iğrenç kıstaslar üzerine kurulu kadınlara sırtını dönmek, üç kuruşluk dünyada hesap kitapla vakit kaybeden insanlara içten içe "amcık kadar değeriniz yok" demektir. yalnızlık bitmiş bir adamın hikayesidir, kaçmak için yer aramak, uğrunfa deda edilecek hiçbir şeyi olmayanların güzergahıdır. yüksek topuklu ayakkabıların altında ezilmek, pürüzsüz bir tenin üzerinde kaymak, ama iki gözün çirkinliği içinde kaybolduğunu bilmek ve siktirolup gitmektir bu kadar açık söylüyorum. bütün derdi boşluk dolrumak olan onca insanın arasında hiçbir yerde olmak, bunu da kasti olarak yapmak, tüm potansiyeli hiç etmek, halının altına süğürülen hayallerin üzerinde ağlamak. 

güzel bir beden, kocaman göğüsler, topuklu ayakkabılar ve topluluğun kahkahaları, neon lambaları, sırtlan suratlı garsonlar, bir de üzerine ciğersiz orospu çocuklarının yarışması içinde sade vatandaş olmak. anlayışsız yaralı orospuların ettiği onlarca cümle arasında hissettirmediğin şeydir. trajedi arayıp ağlayan kevaşelerin kevaşe olduğunu bilmek bile kadehleri tek başına tokmaklayıp boşluğa bakmak için yeterli bir sebep, halbuki suratının ortasındaki o sırıtan ifadenin üzerine işemek isterdim senin yaptığın espirinin üzeirne. saygınlığın tanımadığım bir şey, başarı ise sadece tepinmek, sevgi ise iki bacak arasındaki amcık uğruna hissettiğimiz pişmanlık. otuzbir kadaer değeri olmayan yatak aşkıdır iki gecelik, üzerine orospudan duyduğun onca ağır söze muhtatap olmak, sırf yarısında bıraktığın için. mayamızda yoksa orospuluk, yalnızlığın suali olmuyor, insan denen kurda yem olduktan sonra kimse sorduğun hesabı da dinlemiyor.

Birde eskiden daha bir severdim düşüncelerimi açıklamayı, insanlara hitap etmeyi daha çok severdim.Daha bir düzgün kullanırdım cümlelerimi daha bir hevesliydim, 4 elle sarılırdım dünyaya, daha bir kendime güvenim vardı , daha bir cesurdum hatta 500 kişilik bir gruba gösteri yapabilecek kadar, daha bir umutluydum hayattan,edebiyata kinaye ve teşbihe daha bir düşkündüm, insanları daha çok severdim, doyasıya yaşardım hayatı.

Ama şimdi;

Daha bir suskunum, hayatı sevemez oldum, 2 satır kelime yazmayı unutur oldum, kendine güveni olmayan biri haline geldim, insanları anlıyamaz , edebiyattan nefret eder oldum,  asileştim, zararım ve ziyanım beni aştıktan sonra çevremide etkiler hale geldi, Korkak oldum, İnsanlardan kaçar oldum, 2 paragraf yazıyı dahi kendime yediremez oldum, Arkadaşım dediğim insanların sorularına dahi 2 satır yazamaz oldum.

Yalnızlık yalnızlık, sonun yokmu senin...

Yalnızlıkla baş etmeye çalışan muridlerin kendi ağızlarından, yalnızlık tanımını duymak isterim...

kaybedenler klubunu izleyin derim ;)

ne diyor şair ; azmış mermi kızmış namluda durmazmış :F

donecegin gunu bekleyen kimse olmayacagini bile bile gitmekdir (bkz:yanlizlik) 

Merhaba ben seni seven adam.Sen bana hep derdin ya,GİT..Ben hiç gidemezdim ama..Gidiyorum arkama bakmadan.Cebimde bir tutam aşk ve tıka basa yalnızlık.Yalnızlıkta sana benziyor.Senin kadar güzel hissettiriyor bana.Neden mi?Çünkü beni yalnız bırakan sensin ve senin bıraktığın herşey bana güzel gelir.Kokun mesela ya da nebileyim yastığımda bıraktığın o çukur.Düşündüm de avunmaya çalıştığım şu bira şişeleri..Bana senin hayalini gösteriyor,senin gibi başımı döndürebiliyor.Ama ona seni seviyorum diyemiyorum.Senin kadar haketmiyor.Sonra duvara odaklanıyorum büsbütün.Bakışlarım delip geçiyor duvarları,yalnızlığın yardımıyla.Ve duvarı geçince ilk durağım yine sensizlik yine yalnızlık.Nekadar kaçmaya çalışsamda,yalnızlık üstüme işlemiş bir koku.Ve ben temizlenemiyorum.Hani derdin ya,GİT..Ben hiç gidemezdim ama.Gidiyorum işte seni arkamda bırakıp hayallerimle.Nefretin bana uzaklığı kadar yakınsın,nefretin bana tuzaklığı kadar tuzak yalnızlığın.Bak sabah oluyor yavaştan,bende demleniyorum hafif hafif.Uyumakla uyumamak arası bir araftayım.Bilmiyorum acaba sen ne taraftasın?Hangi tarafa gitsem,hangi kapıyı açsam yalnızlık çıkıyor karşıma.Ölüm olsa yine iyi,ama değil.Yalnızlık bu benzemiyor hiç birşeye.Dengelerimi alt üst ediyor,huysuzlaşıyorum.Gerçi normalde de huysuzum değil mi?Sen bilirsin işte beni,anlatmaya luzum yok.Gözlerimi kısarak bakıyorum penceremden dışarı ve en net tabloyu görüyorum.Bu benim gördüğüm en net tablo.Evet YALNIZLIK.Neyse şimdi sen burda olsan ve bunları okusan,yine beni anlamayacaksın.Zaten hangi kadın onla yazılan şiirleri,denemeleri,aşk hikayelerini anlayabilecek kadar akıllı ki?Senden beklemiyorum bunu zaten,beklemek haksızlık olacak.Neyse artık sanırım güneşin doğmasına az bi süre var.Yine güneş doğacak ve yalnızlığımla çırılçıplak ortada kalacağım.Gece iyiydi,en azından yalnızlığım kabak gibi ortada değildi,saklıyordum karanlığa.Saklanıyordum..

Edit : yazım hataları falan olmuşsa kusura bakmayın..Sadece yazmak istedim,dikkat etmedim..

Asansor kapısının arasına sıkışmış bir tahtadır devamlı kapı vurur ve gerı acılır.

ömrünü tamamlayacak bır lambadır ne yanar ne söner.

ters dönmüş bir kaplumbağadır.Tekrar donemezsın.

Kırılmış bir vazodur dağılmıştır parçalarını kendin bulamazsın kalbin.

Yalnızlıkla kader ortaktır senle dalga geçmeye.

Aşktır arada gidip yok olan.

Bir kız çıka gelir.Bakmışsın ki yeni bir adamsın.

-------

Not:Herkes aşk ile ödüllendirilmez belkide senın başka bir büyük yetenegin vardır yazın vardır.Belkıde 10sene sonranda vardır birisi.Bılemezsın ne var kaderde.

Yalnızlık zordur sıyırırsın yaralar bırakır.Ama onu da paylaşmalısın birşeyle.Bir büyüğün dediği gibi benim tek dostum ickimle sigaram.Onlarda terkederdi olmasa param.

vazgeçtim.. yatmadan önce bir kaç satır birşey döküp yatıcam...

çokta fifi ister okuyun veya okumayın.

Hayatta kişlinin ve yanındakilerin yaptığı yanlış veya bencil seçimler insanı yalnızlığa itiyor.Önemli olan yalnızkende mutlu olabilmek bunu başardığın sürece sorun yok.Herkez yanında birilerinin olmasını onların desteğini arar ama birilerine bağlı olmak zaten onlar gittiğinde kişiye yalnız olduğunu hissettiriyor.Bu hissi bir ekre yaşadığınızda artık geri dönüşü olmuyor siz ne kadar geçmişi ve yanlışlarınızı unutmaya çalışsanızda, geçmiş hayalleriniz ve geçmişteki yanlıilarınız rüyalarınızda dahi peşinizi bırakmıyor.

Sabah sabah bu kadar benden.Kafamı topladığımda belki daha düzgün birşeyler yazarım.

yalnızlık, konuşmak dertlerini paylaşmak istediğinde yanında bir insan evladının bile bulunmamasıdır.

türkselden mesaj gelince heycanlanmaktır

peste hep vs.Com'u seçmektir

taraftarı olduğun takımın tüm maçlarını kaçırmadan izlemektir

yalnızlık onun sana hediye etmeden birgün önce uyurken giydiği tshirtini her sabah uyandığında ilk iş olarak koklamaktır.

yalnızlık özlediğin insanların seni özlememesidir.

yalnızlık kıyafet alırken "yakıştı mı" diye satıcıya sormaktır

akşam kapıcı çöpü almaya geldiğinde iyi akşamlar derken ses çatallaşır, tüm gün kimseyle konuşmadığınızı anlarsınız o an.

yalnızlık paketten kaç sigara içtiğini sayarak anlamaktır

beğenen olursa devamı gelicek beyler...

Sürekli olmadığı sürece mükemmel bir histir yalnızlık. Beyninle başbaşa bir akşam yemeği gibi.